Fotosessie
maart 30, 2007
Deze middag heb ik foto’s gemaakt van mijn collega’s. Pasfoto’s van de redactie, er bestaan makkelijkere opdrachten. Zeker omdat de grote Michiel enkele jaren gelden hetzelfde gedaan heeft. Maar mensen veranderen, en de mooie maar oude Michielfoto’s waren aan vervanging toe.
Vooraf leek het me een leuk idee, maar eens aan de slag besefte ik meteen
dat het alles behalve eenvoudig zou zijn om beter te doen. ‘Ik plak niet op papier. Ik knipper te veel. Ik haat fotosessies.’ Naast het fotograferen moest ik veel van mijn modellen psychologisch door de fotosessie loodsen.
Pasfoto’s zijn vaak erg contronterend. Mensen worden uit hun omgeving getrokken, en moeten voor publiek even spontaan lachen. De camera registreert alles, ook de kleine imperfecties waar iedereen last van heeft. Ik heb mijn uiterste best gedaan maar weet nu al hoe moeilijk het zal zijn iedereen tevreden te stellen.
grappig, ik herinner me dat je mijn collega’s ook nog gefotografeerd hebt. man toch, was me dat ook een gedoe: “vandaag niet, ik ben niet geschminkt”, “ik heb niet het juiste hemd aan”, “ik lijk zo bleek en moe op die foto”, … alsof ze in het echt allemaal fotomodellen zijn!
Wat ik eigenlijk al lang wilde vragen en hoewel ‘t een beetje off topic is toch wil vragen. Is het eigenlijk een beetje leuk? Zo werken bij De Standaard?
En waar heb je de foto geschoten? Bij je werkgever in the building?
Als ik iemand om een portret vraag dan vormen mijn spraakorganen al geluidloos: “Ik sta niet op foto’s.”
En dan begint het harde werk. Praten.