Niet alle collega zullen het met me eens zijn, maar ik vind Corelio een relatief vrijgevige werkgever. Het gaat weliswaar altijd om kleine extraatjes voor de vaste werknemers, en niet om grote loonsverhogingen. Vrijkaarten, incentives, acties, nieuwjaarsgeschenken, cadeaucheques, … De geschenken kosten het bedrijf waarschijnlijk nauwelijks iets, toch werkt het (voor mij alvast). Een kleine extraatje, een compliment, een onverwachte blijk van appreciatie motiveren me meer dan een eenmalig grootse loonsverhogingen. Vandaag kreeg ik van de afdeling letteren de hele thrillerreeks aangeboden. De doos (en vooral de boodschap erop) raakte me, en ik neem me spontaan voor het nog beter te doen. Deze anekdote doet me denken aan onze familiehulp, een mooier en meer gepaste titel dan poetsvrouw met dienstencheques. Sinds de geboorte van Manou komt M. een voormiddag per week kuisen. Ik vind het een aanrader. Veel vriendinnen voelen zich te jong voor een poetsvrouw, vinden het te duur, durven hun huis niet overlaten aan een vreemde of vinden het gewoon een beetje vreemd iemand in dienst te nemen.
Terecht. Hoe sociaal ik doorgaans ook ben, met haar vond ik het moeilijk om ‘gewoon wat te kletsen’. Haar werk sturen zat er dus helemaal niet in. Toen ik na een jaar een evaluatieformulier kreeg, wist ik niet goed wat gedaan. Ik kon mijn kleine verzuchtingen misschien opschrijven, zodat de dienstverantwoordelijk het haar zou doorzeggen. Maar dat vond ik zwak van mezelf. Dus besloot ik het over een heel andere boeg te gooien, en een buitengewoon goede evaluatie te schrijven. Uiteindelijk was ik relatief tevreden. Een extra complimentje zou mogelijk meer veranderen dan een kleine verzuchting. En terecht. Ik weet niet of de dienst verantwoordelijke er haar iets over gezegd heeft, maar mijn (oprechte) dankbaarheid heeft alvast effect.
Leve de kracht van positieve energie.
