(Mogelijk) op zoek naar (minder) werk
juli 25, 2007Vakanties vormen een moeilijke periode voor bloggers en bloglezers. Beide groepen haken plots af, om dan enkele weken later weer fanatiek op te duiken. Als lezer ben ik ook gevoellig aan dergelijke stakingen. Blogs moeten aan weinige concrete eisen voldoen, behalve aan die van continuïteit. En toch bezondig ik me er ook aan. Waarom ? Er zijn nu eenmaal belangrijker dingen in het leven, en soms is het goed prioriteiten te stellen. Bloggen is leuk . Ik steek er veel tijd in, en doe dat nog steeds zonder spijt. Tegelijkertijd wil ik niet dat bloggen een extra verplicht dagtaak wordt.Het leven is een lange evenwichtoefening. Werk, gezin, kinderen, hobby’s, vrienden, vrije tijd, sport, reizen, rust, enz. Ik wil alles maar in tegenstelling tot de generatie van mijn ouders (en dan vooral van mijn vader) weiger ik me kapot te werken. Persoonlijk vind ik het een bijzonder moeilijke oefening. Tijdens mijn vakantie beseft ik, voor de zoveelste keer, dat mijn ritme weer te hoog ligt. En de enige manier om daar iets aan te veranderen is om ingrijpende keuzes te maken. Goede voornemens hebben nog maar weinig mensen echt geholpen.
Betekent dit nu dat ik stop met bloggen? Ik heb de optie overwogen maar heb uiteindelijk beslist dat niet te doen. Wel heb ik me voorgenomen te bloggen als het mij past, en zonder schuldgevoel mijn sites te deserteren als het op andere vlakken te druk wordt. Daarom raadt ik iedereen ook aan zich te abonneren op rss.
Wat voor concrete conclusies heeft mijn filosofisch gepieker dan wel opgeleverd? Ik wil zo snel mogelijk overschakelen naar een halftijdse baan. Binnen mijn huidige functie is dat jammer niet meteen mogelijk, al geef ik me niet meteen gewonnen. De interne veranderingen en verschuivingen wisselen elkaar hier razendsnel af. Ik doe dit werk te graag om het te snel op te geven. Toch ben ik sinds vorige week vooruitzicht ook buitenshuis aan het zoeken. Wie weet zou hebben van een leuke halftijdse betrekking in de omgeving van Gent moet mag me altijd iets laten weten. Leuke zelfstandige foto-opdrachten zijn wel nog steeds meer dan welkom.
Het leven is meer dan werken en meer dan geld verdienen.
Je verbaast me toch telkens met deze openhartigheid. Hoe reageert je werkgever op het feit dat je publiekelijk verkondigt op zoek te zijn naar ander (deeltijds) werk?
“Plots afhaken, om later weer fanatiek op te duiken.” Ik kan erover meepraten. Vorige week had ik het helemaal gehad, maar inmiddels toch weer een enkel postje geplaatst.
Vreemd hoe je als blogger jezelf druk kan opleggen om maar door te gaan. Het zal mij en jou nog wel eens vaker gebeuren. je kan ook niet alles doen.
Ik ben een eerlijke werknemer en ik verwijt mijn werkgever helemaal niets, integendeel: moest ik mogen blijven onder een halftime zou ik niet eens weg willen.
Ik zie dus absoluut het probleem niet: de tijd dat iemand in dienst werd genomen voor het leven is al lang voorbij.
Het leven is inderdaad meer dan werken en geld verdienen. Mijn ideale job zou ook een part-time zijn. 3/5 of 4/5 zodat ik daarbuiten ook tijd kan maken voor mijn dada’s. :)
de tijd dat iemand in dienst werd genomen voor het leven is al lang voorbij. -)
Dit vind ik niet 100% correct. Ik ben 32 jaar en werk al 9 jaar bij dezelfde werkgever. En daar is niets saai aan, want ik ben in die 9 jaar al minstens 4 keer van functie veranderd ( als promotie, dus geen achteruitgang).
En ja ik vind het ook een beetje raar om dit zo openhartig op je blog te zetten; Maar ik ben dan waarschijnlijk nog van de oude stempel…… loyaliteit en zo..
Ik wou vandaag net een gelijkaardige posting plaatsen…
Helaas heb ik al mijn krediet al opgebruikt om mijn kinderen op te voeden en ben ik pas later “moeten” gaan werken en kan ik nu helaas nog niet stoppen…
Maar je hebt gelijk, ik deed het ook en heb er nooit spijt van gehad, het enige nadeel dat je op latere leeftijd misschien weer “veel” of “hard” moet werken, terwijl je dan minder en minder energie kan opbrengen…
[...] Hier wordt ongeveer gezegd wat ik vandaag wou posten, weeral tijd uitgespaard dus… [...]
Tja, in het begin heb je eigenlijk meer stof om op zo’n blog te schrijven dan je er per keer kwijt kan. Na een paar weken vind je je ritme en na een paar maanden ontdek je dat je af en toe ook nog eens achter die pc uit moet komen om weer wat te schrijven te hebben. Ik ken het na eeuuuhhh… 1,5 jaar ongeveer ook. Ach, bloggen is leuk zolang je het leuk houdt. Bloggen is vrij, je doet het als je zin hebt. Je hoeft niet in- en uit te tikken en aan ‘t eind van de maand gebeurt er niks desastreus op je conto als je even geen zin had. Ik blijf komen kijken. Groetjes, Affodil.
[...] weetjewel? – minder geblogd dan anders. Sommige blogs liggen bijna helemaal stil, voor anderen is de vakantie het moment waarop de twijfel keihard toeslaat (gelukkig nét niet hard genoeg). [...]