‘Heb je nog iets gehoord van Jos de stagiair? Ik ben hem (of haar, want voor de gevoelige zielen hou ik de identiteit van de persoon in kwestie geheim) eens tegengekomen in de winkel. Alles goed, maar erg druk heeft hij (of zij) het toch niet. Zoekt hij? Waarschijnlijk, maar er actief en dynamisch leek hij (of zij) me toch niet.’
Jos is geen uitzondering, denk ik in mezelf. Het valt me op hoe weinig ondernemend sommige jongeren zijn. Ze zoeken werk, maar liefst ‘op het gemak’. Voor ze het weten staat hun agenda vol met andere, sociale afspraken of reisjes en dat werk zoeken, dat kan morgen ook. Op zich is daar natuurlijk niets mis mee, en natuurlijk bestaan er ook veel uitzonderingen. Toch blijf ik hun gelatenheid opmerkelijk vinden.
Tijdens mijn studententijd merkte ik al hoe weinig medestudenten hun studies combineerde met andere activiteiten, zoals avondschool of (vrijwilligers)werk. Ze wouden genieten van het leven, maar heb ik dan echt minder genoten? De drive zal wel nadien komen, voor en door de job van hun dromen. Maar bij velen komt het gewoon niet, of slecht een klein beetje.
Moet iedereen dynamisch zijn? Ambitie en gedrevenheid is niet verplicht, maar binnen een stiel als fotografie zou ik het toch verwachten. Dit is geen sector met veel werk en gemakkelijk geld. Is hun dat tijdens de opleiding nooit vertelt?
