TV-makelaar

Even ontstond er een twijfel. Bob en ik wonen graag in ons huisje in het centrum van de stad. En toch piekte het altijd een beetje als we op bezoek zijn bij vrienden met een grote groene tuin. Ruimte, zowel binnen als buiten, zou welkom zijn. Een mens heeft toch nooit te veel plaats? Dus begonnen we te zoeken. Het internet afdweilen ervaar ik niet als lastig, en huizen bezoeken vind ik zelfs leuk. Maar het zijn de contacten, de afspreken, de over en weer telefoontjes die me snel tegenstaken. Makelaars behoren niet meteen tot mijn beste vrienden.

En dan stuitte ik op een oproep van de VTM, voor hun nieuwe programma TV-makelaar (genre Huizenjacht). Hun researchteam en een architect zou ons helpen. Ik zag het meteen zitten. Noch mijn vader noch Bobs ouders staan te springen voor een zware verbouwing. Met een beetje hulp van een team experts zouden we het misschien wel gedaan krijgen. Dit was onze laatste kans. Zelf boekten we weinig succes, en als zij het ook niet vonden dan moesten we ons misschien grondig beraden over onze wensen en motieven.

Vorige week was het zover. Twee dagen zouden de opnames duren. Ik vond het allemaal erg spannend, deels voor de televisie-ervaring en deels voor de huizen. Zouden we iets vinden? Drie panden hebben we bezocht, samen met de alom bekende Jo De Poortere. Wat er uiteindelijk uit de bus is gekomen, hou ik nog even voor mij. Het zou unfair ten opzicht van de ploeg. Maar spijt heb ik alvast niet. En ik hou jullie op de hoogte van de uitzenddatum.