Op de grens
oktober 20, 2007
Censuur en zelfcensuur, het bestaat nog altijd (een heel klein beetje). Wat kan en wat kan er niet in een krant als De Standaard? Het is niet de eerste maar waarschijnlijk ook niet de laatste keer dat ik het onderwerp hier zal opvoeren. Ik vind het dat ook nog altijd een moeilijk maar boeiend thema.
En dit weekend was het weer prijs. Wim Daneels maakte een reeks schitterende maar relatief vieze (dat is het enige objectieve woord dat ik kan verzinnen) beelden van een Antwerpse studentendoop. We hebben de beelden moeten uitprinten en enkelen haalden de krant niet. Erg smakelijk zijn e inderdaad niet, maar dat was het evenement ook niet. Ik heb het nut of de symboliek of het plezier van dopen nog steeds niet goed begrepen. Je even laten vernederen om bij de groep te horen? Neen, dank u. Dat zijn niet meteen de vriendschappen waar ik in geloof.
Fotogeniek is het onderwerp wel. Als studente fotografie heb ik het evenement op die manier ook kunnen volgen. Het ziet er allemaal viezer en wreder uit dan het is, beweren de organisatoren. Waarschijnlijk is dat ook de reden waarom deze foto de krant niet haalde. Wij houden namelijk rekening mee veel lezers de krant lezen bij hun ontbijt.
:shock: – ik hoop dat dit niet echt is! Studentendopen, ik heb ze nooit begrepen.
Fotogeniek? Dit is fotogeniek? En daarom moet het hier wel staan en niet in de Standaard? De schijnheiligheid van de pers! Brrr! Geef mij dan maar échte hondjes!
Dankuwel om het uit de krant te houden, het zou inderdaad mijn ontbijt verpest hebben.
Bweuk, nu heb je mij toch doen verschieten hoor! “Fotogeniek” zou ik het ook absolúút niet noemen …
http://standaard.typepad.com/cafefoto/2007/10/doop.html
Ah.. nu snap ik het beter… :) – ik zou er nog ‘de grap’ van beginnen inzien!
Als studentendopen in het nieuws komen gebeurt dit meestal a.d.h.v. dergelijke beelden. In richtingen als economie en rechten krijg je inderdaad zulke taferelen. Die beelden schrikken mij ook af. Toen ik begon te studeren (Germaanse talen) wou ik me dan ook niet laten dopen. Ze hebben me toch kunnen overtuigen mee te doen. Gelukkig maar want het werd een onvergetelijke dag (in de positieve zin van het woord). De hele dag stond in het teken van Monty Python and the Holy Grail (paste perfect binnen de opleiding). Zelfs de proffen hadden meegewerkt.
Over dergelijke dooprituelen wordt er echter nooit bericht.
Ik geloof nu ook weer niet dat dit echt is, hoewel ik doop en ontgroeningsrituelen sowieso al een fascistisch karakter vind hebben.
Soms is het wel leuk, maar het lijkt in sommige gevallen echt op waanzin.
Als je trouwens zin hebt om een keer zomaar wat te bloggen.
be welkom.
http://contraclub.wordpress.com/2007/05/13/cafe/
Geen dooprituelen ;)
Goh, ik heb enkel leuke herinneringen aan mijn studentendoop.
Jammer dat fotografie vaak iets uit zijn context can rukken…
Maar ach, het idee rond de studentedoop, het zal altijd een wellens-nietes discussie blijven.
zelf student, en begrijp nog altijd niet wat de waarde van dopen is. jammer laat de standaard de doper aan het woord die jammert over het onbegrip voor dopen. men zou ook eens de studenten aan het woord moeten laten die dopen potsierlijk en dom vinden. die zijn er ook genoeg.
als je nu in Antwerpen rondloopt vraag je je af wie je het zieligst moet vinden; wie gedoopt wordt of wie doopt.