Boek 2 : Lieven Herreman - ‘ Lymphoma’
oktober 27, 2007
Mijn vroegere leerkracht Lieven Herreman stelde begin dit jaar tentoon in het Caermersklooster in Gent. De man staat vooral bekend als een goede productfotograaf, maar deze keer bracht hij een intiem fotoverslag.
Lieven kreeg kanker in dezelfde periode als mijn mama. Tijdens de vernissage van een afstudeertentoonstelling kwamen wij hem samen tegen. Zij droeg een pruik, hij had geen haar maar dat is niets abnormaals voor een man. De kleur van zijn huid en de blik in zijn ogen wekten toch achterdocht. Ik herinner me hoe confronterend zij het vond, toen hij het mij vertelde. Wat precies door haar hoofd ging was mij niet duidelijk. Zag zij Lieven als ‘nog een slachtoffer’ of was ze jaloers op zijn herstel?
Net als ik heeft Lieven zijn ziekteperiode in beeld gebracht. Fotograferen is een manier om te gaan met het leven, en niet alleen met de mooie momenten. Kort voor zijn diagnose begon Lieven aan een nieuwe romance. Het fotoboek brengt hierdoor een dubbel verhaal, dat van een zwaar herstelproces ten opzichte van lichte liefdesbeelden.
De stelselmatige confrontatie van twee extremen zorgt voor een erg ontroerend verhaal. Tussen de foto’s zit een extra dagboekje verscholen, dat het geheel nog sterker en intiemer maakt. Lympoma is een schitterend voorbeeld van eerlijke fotografie, zonder makeup- artiesten, dure camera’s en ingrijpende fotobewerking. Het is ook het bewijs dat niet alleen mooie herinneringen de moeite waard zijn om te fotograferen.
Begin dit jaar ben ik, bij toeval eigenlijk, naar de expositie geweest in het Caermersklooster van deze fotograaf. En ik was onder de indruk van de beelden en de indrukken die deze foto’s achterlaten. Normaal ben ik niet zo’n fan van dit soort projekten, maar deze sprong er duidelijk bovenuit. Ik denk dat de vastberadenheid van Lieven om tijdens zijn ziekte dit allemaal te doen vastleggen zeker een positieve invloed heeft gehad. En dat is knap, heel knap en een stimulans voor anderen. En daar gaat het toch ook om, dat je fotografie de ziel raakt. Een goede keus An, om dit boek te bespreken.
spijtig genoeg heb ik niet kunnen aanwezig zijn.
wel het boek gezien, prachtige beelden en prachtige combinaties van beelden.
(wel een afschuwelijke boekkaft!! maar ja smaken verschillen :o)
ik heb spijtig genoeg maar heel even van lieven les gehad door zijn ziekte…maar die paar lessen waren genoeg om mij van zijn kwaliteiten te overtuigen!!