Les Flamands
november 8, 2007A l’âge de neuf ans je vivais à Paris, avec mes parents. Je parlais bien Français et avais même l’accent Parisien. Quand on me demandait d’òu je venais, je prétendais être née en Suisse ou dans le nord du pays. Les ‘petits’ Belges n’êtaient pas bien vus. Aujourd’hui je suis fier de vivre ici. Mon Français n’est plus ce qu’il a été. Une langue ce n’est pas comme skier ou rouler à velo. Ca s’oublie.
Mais cela ne me préoccupe pas. Les connaissances importantes, je les ai retenus: partous il y a du bon et du mauvais. Chaque pays et chaque region a ces habitudes, et oui c’est vrai on est tous différent. La différence de langue n’est qu’un detail, qu’on peux résoudre très facilement avec un peu de bonne volonté. Non, il ne faut pas être douer pour communicer en plusieurs langues. Cela n’as rien a voire avec les connaissances ou compétences. Il faut avoir envie en osez, rien de plus.
Les flamands surestiment leur connaissance du Français, et sous-estiment les francophones (enfin, c’est ce que j’espère). Ici, tous le monde parle Français, prétend-on. Moi, je ne suis pas d’accord. La plupart de mes amis ont fait des études supérieures, et on ‘apprit’ les Français pendant plus de huit ans. Mais peu d’entre eux savent parler convenablement. Le niveau scolaire du Français en Flandre est une blague. Même moi, qui a vécu trois ans a Paris, je n’arrive plus a écrire convenablement. Qui somment nous a montrer les autres du doit?
C’est un question d’argent alors? A la rédaction on me traite d’idéaliste mais surtout d’ignorante. Ils ont probablement raison. Mais il faut avouer que être Belgiciste de nos jours, ce n’est pas vu. Mais tous ces programmes télévisés, ces articles et débats communautaires n’arrivent pas a me convaincre du bien de la séparation. D’un point du vu financier, les Flamands ont probablement raison. Et c’est vrai qu’il faut que les choses changent. Mais tous ce cinéma autour de BHV, est- ce vraiment nécécaire? N’avons nous vraiment pas d’autres problèmes plus urgents?
Mais tous ce cinéma autour de BHV, est- ce vraiment nécécaire? Ik denk het wel, ja. Hoewel talen niets zeggen over de competenties van een persoon, je wil wel in je eigen taal geholpen kunnen worden in bijvoorbeeld het ziekenhuis, de kapper, het gemeentehuis. Als Vlaming in Brussel is dit heel vaak niet nodig. En dat MOET echt gehoord worden. Ik heb in de ‘andere landstaal’ mijn spoedkeizersnede moeten ‘ondergaan’. En op zo’n moment wil je niet in een andere taal moten denken. Waren die mensen comptetent? Ja, natuurlijk, want mijn dochter is gezond en wel. Maar hielden ze rekening met mij? Neen, want ze vertikten het om Nederlands met me te praten, één troostend woord te zeggen in mijn taal, ondanks mijn blinde paniek.
Dat heeft een ware klik bij mij veroorzaakt. Ik was altijd de eerste om me aan te passen en de andere taal te spreken, maar respect naar een Vlaming toe mag er toch ook zijn?
Er zijn nog zo veel andere voorbeelden, in Wemmel, een Vlaamse gemeente, kan je niet meer in het Nederlands naar de kapper… Waarom zouden Franstalige Brusselaars ook niet hun best doen?
Voor mij is dit helemaal geen zaak van geld, maar simpel respect. En ik vrees dat ik daar nog lang op moet wachten.
Gek he. Er zijn landen in deze wereld waar zonder noemenswaardige problemen verschillende talen door elkaar gesproken worden. Ik denk aan Zwitserland. En Zuid-Afrika. In dat laatste land hebben ze meer dan 10 (tien) officiële landstalen, maar iedereen spreekt naast zijn moedertaal minstens Engels en Afrikaans. Velen praten er een mondje Khosa of Zulu (afhankelijk van of ze in de Kaap of Natal wonen) om zich bij anderen verstaanbaar te kunnen maken. En op de nationale radio, daar worden dikwijls de twee “hoofdtalen” (Engels en Afrikaans) door elkaar gesproken. In de 5 jaar dat ik daar gewoond heb heb ik – met uitzondering van misschien een enkele keer of van een verwaaide domme racist – daar nooit opmerkingen over gehoord. Taal is daar geen “issue”. Waarom zou dat in België dan wel moeten zijn? ‘t Is volgens mij gemakkelijk op te lossen. Schaf alle taalwetgeving af, laat iedereen zijn eigen (lands)taal spreken waar en wanneer hij/zij wil, stuur je kinderen naar een anderstalige school (gemakkelijker in Brussel dan in Brugge, maar doe een jaartje unief in een andere taal als het niet anders kan) en iedereen zal iedereen verstaan en je zal de cultuur van de andere ook beter begrijpen als je de taal leert.
En tout cas, mois je part avec ma petite famille pour un weekend en Normandie où on va rencontrer notre amie Parisienne. Et on s’entend très bien.
Bien à vous.
An, je ne suis pas d’accord quand tu dis: “La différence de langue n’est qu’un detail…” mais tu as raison quand tu dis: “…qu’on peux résoudre très facilement avec un peu de bonne volonté.”
J’apprends tous les jours que la bonne volonté pour parler la langue d’un autre, vient des flamands (qui donc parlent français avec les wallons). Peut-être la situation est différente entre des journalistes…
Et c’est vrai quand tu dis que les flamands surestiment leur connaissance du Français mais quand-même ils essaient…
Pour résoudre ce problème communautaire, qui devient un problème énorme (rien pour rien que De Standaard prête beaucoup d’attention à l’aspect communautaire) les belges doivent être éduquer avec les autres langues nationales. ça aura un effet stimulant énorme pour l’interaction entre les communautés.
En ik zou de woorden van Ake graag nog herhalen en in het Nederlands: het heeft allemaal te maken met simpel respect !
LOL
oeps mijn vorige reactie is wat kort uitgevallen, te snel geroepen, ik wilde nog toe voegen dat ik je logje super vind!
toen je dit berichtje schreef, vreesde ik al dat je een rits van extreme reacties over je dak zou krijgen in de trant van “hoe durf je blablabla te minimaliseren , je bent naïef, je bent anti-Vlaams, enz” zoals ook bij Kathleen Cools op het vrtnieuws blog gebeurde toen zij uit een dorp in de Ardennen blogde dat sociale contacten tussen de bevolkingsgroepen in ons land best nog wel mogelijk zijn op een aangename manier.
Ik geef je gelijk dat BHV niet ons dringendste probleem is, dat Vlamingen er een beetje teveel prat beginnen op gaan dat ze tweetalig zijn en de Walen niet omdat dat verschil aan het minderen is door een evolutie aan beide kanten van de taalgrens, enz.
Dat de Vlamingen er bij een splitsing financieel op vooruit zouden gaan durf ik nog in twijfel trekken want de beruchte transfers naar Wallonië komen deels dan een stukje terug in “import” van Vlaamse producten bij hun consumptie…bij een splitsing waar we Brussel zouden verliezen , verliest Vlaanderren ook de inkomensbelasting van alle pendelaars enz enz… ‘t is gewoon niet iets dat je in slogans kan vatten.
Maar ik kan ook Ake’s reactie vatten. Vroeger werkte ik ook in het centrum van Brussel en ik ervaarde de sfeer soms ronduit vijandig als je Nederlands sprak, wat me nog koppiger Nederlands deed spreken en ik dus op een muur stootte. Ik voelde me er vaak en outsider en ik ben blij dat ik er intussen niet meer werk. Ik denk echt wel dat er een probleem is in Brussel. En BHV is een probleem omdat de raad van State het kiesdisctrict onwettelijk verklaard heeft en dus moet het aangepast worden.
Er zijn problemen, alleen denk ik dat de koppigheid en huidige houding van onze huidige politici elk sereen debat nu onmogelijk maken, de meningen van de burgers verder polariseren en ons land nu geen goed doen. Want ik zie België nog altijd in mijn land waarbij de regio waarin ik woon: Vlaanderen me ook nauw aan het hart ligt. En dat wil ik zou behouden.
[...] Reactie door Ake 11.09.07 gelezen op http://donkerekamer.wordpress.com bron : http://donkerekamer.wordpress.com/2007/11/08/les-flamands/#comments [...]
Zoals België zijn de meeste Europese staten ontstaan in de 19de eeuw of vroeger via staatsgrepen, kolonisaties, oorlogen, imperialisme en gewelddadige revoluties. Het is een goede zaak om afstand te nemen van die oude wereld van nationale staten en Europa meer te zien als een divers en rijk lappendeken van regio’s en gemeenschappen. Het Europese Comité van de Regio’s, opgericht door Europa in 1994, speelt in op zo’n dergelijke dynamiek. Dat we het proces van staatshervorming – in gang gezet in 1970 – verder afwerken richting confederalisme lijkt mij dan ook positief. Onze regio’s en gemeenschappen – zoals ook in andere delen van Europa – emanciperen en willen dat de oude structuren plaats maken. Confederalisme voor België is een manier om het huidige conflictfederalisme te doen evolueren naar een vrije en open samenwerking van regio’s en gemeenschappen waar samen kan gewerkt worden rond gemeenschappelijke belangen. Als de komende regering geen stap vooruit zet in een dergelijke staatshervorming gaan we onherroepelijk richting “vechtscheiding”. Daarom is confederalisme een goede keuze en een behoudsgezinde status quo de slechtste optie. En ja ook aan de andere kant van de taalgrens vind je medestanders om dit pad te bewandelen. De voorzitter van het Waals Parlement, José Happart(PS), zei dit in een interview met Resistances.be : “Le débat à ce jour est de savoir si l’on fait cet Etat européen et sur base de quelles instances institutionnelles. Pour ma part, l’Europe des Etats rendra irréalisable l’Etat européen. Il faudra donc construire l’Etat européen sans les institutions d’Etat nées du 19e siècle. Je suis un autonomiste convaincu et militant. Je crois en effet que seules les Régions seront à même de défendre les peuples, leur(s) culture(s), leur(s) langue(s), leur(s) croyance(s).”
Henry Wilder,
redacteur van http://www.deleeuwendehaan.be | http://www.lecoqetlelion.be