Waarom sommige mensen hun goesting krijgen
december 20, 2007‘Om half acht verwacht ik u aan onze stand, voor een foto.’ De man was niet mijn opdrachtgever, en ik wist dus ook niet meteen hoe te reageren. Ik denk dat doorgaans niet moeilijk doe over extraatjes, als mensen het mij vriendelijk vragen. Dit was anders. Dat is een half uur langer moest blijven voor zijn vraag vond de man geen bezwaar.
Ik bloosde en met een gedempt stemmetje uitte ik mijn twijfels. In zijn gladgestreken mantelpak keek hij me streng aan. ‘Ik veronderstel dat u wel even kan blijven. Ik verwacht u.’ Inwendig stond ik op koken, maar ik zei niets. En stond om half acht aan zijn stand. Terwijl ik de foto maakte vervloekte ik voor al mezelf. Hoe kon me zo laten doen?
Zou het aan de stiel liggen? Fotografie (en fotografen) wordt geregeld ondergewaardeerd. Een foto meer of minder, daar kan het toch niet op aankomen? Iedereen kan toch foto’s maken? Digitale beelden kosten toch niets?
Of ligt het aan mij? Vaak kom ik over als een erg zelfzeker iemand, zeker hier op mijn blog. Maar sociaal en open zijn, is niet hetzelfde al zelfzeker en pretentieus. Bij de meeste krachtmetingen geef ik me vooraf gewonnen. Mensen met meer lef dan medeleven, mensen zonder gêne of scrupules, ze overtroeven me en ik ben niet alleen. Dergelijke mensen krijgen uiteindelijk te vaak hun zin.
Brave meisjes gaan naar de hemel, stoute meisjes (of jongens komen overal). Hatelijk.
die reactie / houding van die man is hatelijk. Waarschijnlijk iemand die gewend is van alles te krijgen, en ik denk niet dat ik zo zou gereageerd hebben als jij.
Misschien een cursus assertiveit ofzo ?
Als je nog eens zo’n situatie meemaakt dan zeg je zonder nadenken (das voor later) gewoonweg nee. Je zal merken dat het een ganse opluchting kan zijn en je hebt dan ook meteen je eerste stap gezet naar de toekomst toe.
Ik durfde in het begin toen ik enkel op (tfcd)-basis fotoshoots deed ook nooit nee zeggen tegen een model omdat ik bang was dat ze zouden beginnen roddelen … momenteel zeg ik 9/10 nee en dat scheelt me toch een ganse hoop nutteloos werk :)
Ben het niet eens met het feit dat zulke jongens overal komen!
Op korte termijn krijgen zulke mensen hun goesting, maar op lange niet.
Dit zal zeker niet zijn beste foto geweest zijn die jij gemaakt hebt, mocht de man zéér vriendelijk geweest zijn, zou jij toch ook meer inspanning, passie of wat dan ook in het beeld gelegd hebben, dus zou het resultaat beter geweest zijn.
En de volgende keer dat je voor hem iets moet doen zul je misschien vriendelijk bedanken of toch zeker op je hoede zijn.
Veel mensen zullen een tweede keer afhaken, dus op het eind van de rit heeft hij zijn goesting niet, zo zie ik het :)
En dat maakt het dan weer wat makkelijker om komaf mee te maken!
“Uiteraard wil ik nog even blijven voor die foto meneer. Op wie mag ik dat extra uur factureren?”
Zo heeft hij zijn foto en ben jij betaald voor je werk, heel simpel.
Bij mij zullen klanten die vriendelijk zijn, snel merken dat ik in ruil voor een goeie relatie met hen best flexibel ben en niet altijd het onderste uit de financiële kant wil halen.
Wil een klant zich graag als een autoritaire bullenbak gedragen, is dat ok maar dan wordt ik plots heel stipt in het aanrekenen van uren, kilometers, …
Juiste reactie Bert, en bovendien zal je op die manier ook meer gewaardeerd worden. Win-win noemen ze dat, daar waar het nu een loose-loose geworden is.
Ik steun wat Bert zegt. Ik zou zelfs om die gast te jennen de foto nemen en daarna pas naar facturatiegegevens vragen.